Bericht van de Opleidingscommissie
Tijdens de vergadering van 16 januari 2008 van de Opleidingscommissie CIW is een aantal zaken besproken rondom de eerstejaarscursus Communiceren in het Academisch Domein (CAD). Aanleiding was dat veel studenten niet begrepen hoe een werkstuk dat in een eerdere cursus als goed was beoordeeld, na herschrijven in CAD ineens een vette onvoldoende kon opleveren. Voor de OC riep dat de vragen op: hoe wordt er eigenlijk beoordeeld, en waarom kan dat per cursus zo uit elkaar lopen? En wordt een eventueel verschil in beoordelingscriteria wel duidelijk gecommuniceerd naar studenten?
Coördinator van de cursus CAD Frank Jansen was bij de vergadering aanwezig om het een en ander toe te lichten. Frank legde aan de OC uit dat zeker de eerste opdracht inderdaad streng wordt beoordeeld op algemene schrijfvaardigheid (grammatica en spelling). Dit om een helder signaal af te geven over wat er op dit gebied in het algemeen aan de universiteit van de student wordt verwacht. In de eerdere cursussen zijn de opdrachten vooral op hun inhoud beoordeeld door de docenten uit de inhoudelijke cursussen. Op schrijfvaardigheid wordt dan nauwelijks beoordeeld, temeer daar dat in de betreffende cursus ook niet wordt behandeld.
Wel meent Frank Jansen dat sommige essayopdrachten in andere cursussen eigenlijk veel te moeilijk zijn voor verse eerstejaars. Een bijkomend probleem is volgens Frank Jansen bovendien dat de huidige generatie studenten op de middelbare school schijfvaardigheden soms minder heeft meegekregen. Studenten moeten zich hier wel bewust van worden en daarom werden zij bij de eerste opdracht van CAD vaak flink met de neus op de feiten gedrukt. Opdracht 2 en 3 werden een stuk beter gemaakt, dus zo’n signaal werkt wel.
Andere opzet
Overigens wordt de cursus CAD volgend jaar anders opgezet, waarschijnlijk wordt er niet meer gewerkt met werkstukken uit eerdere cursussen. Hoe dan ook vindt de OC dat de beoordelingscriteria duidelijk moeten zijn, juist als die afwijken van andere cursussen.
Frank Jansen legde uit dat de huidige cursus drie verschillende genres behandelt: hypothesetoetsend onderzoek, beschrijvend onderzoek en populariserend schrijven voor een website. Niet alle docenten in de OC vonden de splitsing tussen wetenschappelijk en populariserend goed: zo verdwijnt uit het zicht dat ook wetenschappelijk schrijven levendig, helder en actief moet zijn. De studentleden van de OC vonden dat de cursus een goede inleiding is op de verschillende genres, maar dat er dan wel verdieping en vervolg nodig is in volgende cursussen. Graag willen wij weten wat andere studenten (en docenten!) hiervan vinden en of zij nog kritiek en/of opmerkingen hebben over hoe het beter kan.
Overige kwesties
De OC signaleert dat ouderejaars regelmatig kiezen voor slechts het eerste deel van een lintcursus. Een lintcursus is een cursus die bestaat uit twee delen, zoals bijvoorbeeld Tekstontwerp en Begrijpelijkheid 1 en 2. In het eerste deel krijg je theorie, in deel 2 ga je daarmee aan de slag in een eigen onderzoek. De OC vraagt zich af waarom veel studenten het houden bij deel 1. Is het omdat je je niet wilt vastleggen voor het geval deel 1 tegenvalt, lijkt het teveel van hetzelfde, of zijn er andere redenen? Graag krijgen wij hierin meer inzicht en we vragen jullie dan ook of jullie hier misschien duidelijkheid in kunnen verschaffen. Graag horen we jullie reacties!
De Opleidingscommissie CIW Helaas, op dit moment zijn er geen polls beschikbaar.
41 comments
{26.01.08 om 0:10}
Eerlijk gezegd vond ik de cursus CAD erg helder. De titel geeft, zoals een goede titel dat hoort te doen, voor een groot deel al aan waar het over zal gaan: communiceren in adademisch domein.
Dit keer geen mediawetenschappen of een algemene introductie voor de studie CIW, maar een cursus waar handvatten worden gegeven om je teksten in de rest van je studieloopbaan van correct en helder Nederlands te voorzien.
De keuze om werkstukken uit de eerste periode te gebruiken werkt misschien niet altijd even fijn, omdat je dan je eigen tekst wel erg veel te zien krijgt. Daarentegen kun je wel meteen zien wat er mis is met je schrijfstijl.
Zoals hierboven al is vermeld ging CAD over de schrijfvaardigheid, het is dan ook een vaardigheidscursus, en geen inhoudscursus.
{04.02.08 om 11:33}
Het ‘bijkomend probleem’ lijkt mij juist het grootste probleem!
De cursus zou een inleiding moeten zijn in de verschillende wetenschappelijke genres en bijpassende schrijfstijlen. Om deze verschillen duidelijk te maken, moet er echter al een basisniveau voor wetenschappelijk schrijven zijn.
Dit basisniveau ontbreekt nu bij het meerendeel van de studenten. Niet omdat ze dom zijn, maar omdat de middelbare school en universiteiten langs elkaar heen werken.
De middelbare school is toch bedoelt als ‘vooropleiding’? De middelbare school is toch bedoelt als voorbereiding op de Universiteit en om algemene kennis en ontwikkeling ‘op te doen’?
Maar op de middelbare scholen werken over het algemeen bijvoorbeeld geen hoogleraren. De leraren en leraressen doen hard hun best om scholieren te leren wat zij, de leraren en leraressen, hebben geleerd dat goed is. Maar als er niet wordt gecommuniceerd tussen middelbare scholen en Universiteiten, hoe kan dan gewaarborgd worden dat scholieren goed onderwijs ontvangen?
Ik denk dat het bijvoorbeeld heel goed zou zijn als studenten een bezoekje brengen aan middelbare scholen. Natuurlijk niet per se voor de studenten, maar voor de scholieren en leraren/leraressen. Laat de nagekeken werkstukken van scholieren nogmaals nakijken door studenten en we zullen zien wat de verbeterpunten zijn. Kostloze eyeopener voor de middelbare scholen. Uiteindelijk zijn zij het tenslotte die hun boel voorbijschieten en dus hun werkwijze aan moeten passen. Het is zonde om de beperkte ruimte binnen CAD te moeten verdoen aan het ‘leren academisch schrijven’. CAD zou er, lijkt mij, alleen moeten zijn om te verfijnen en differentieren.
{04.02.08 om 11:43}
Ik denk dat middelbare scholen dondersgoed weten dat ze tekort schieten en ik denk niet dat universiteiten of de studenten daarvan degene zijn die dat moeten en kunnen oplossen. De enige meest praktische en simpele oplossing is denk het integreren van een cursus ”leren schrijven”. Een cursus die je kan vergelijken met ICT basisvaardigheden. Bovendien heeft iedere middelbare school een ander niveau waarop ze de leerlingen afleveren en het gelijktrekken daarvan kan bijna alleen maar op de universiteit.
In Amerika hebben toekomstige studenten nog wel eens een zomercursus om op het juiste niveau te komen voor een bepaalde studie. Idee?
{04.02.08 om 22:29}
Ik vind dat als de middelbare scholen hierin zo overduidelijk tekort schieten, zij het ook zijn die hier iets aan moeten veranderen. Dus inderdaad: de uni en studenten moetne dit niet oplossen. Maar waarom zou er op de Uni dan wel ruimte vrijgemaakt moeten worden om andermans fouten te corrigeren in ‘speciale’ cursussen? Laten we eerst duidelijk maken dat het niveau van middelbare scholen nog wel eens te wensen over laat, zodat zij initiatief kunnen nemen.
Summerschool lijkt me op zich wel een goed idee, maar ik weet niet zo goed hoe dat precies in Amerika gaat en hoe dat in Nederland zou kunnen werken. Is dat dan verplicht?
{05.02.08 om 8:47}
Ik bedoel eigenlijk dat middelbare scholen nu vaak meer bezig zijn met het lerarentekort en de urennorm en dat ze daardoor niet meer de kracht hebben om de leerlingen echt goed les te geven.
Die zomercursussen moet je volgens mij doen als je niet aantoonbaar een bepaald niveau hebt.. dus het is een echte bijspijkercursus als je de verplichte toets niet haalt en daardoor niet toegelaten wordt.
Maargoed, dat zal wel niet haalbaar te zijn in Nederland :)
{05.02.08 om 9:00}
Ik denk dat een groot deel van het probleem wordt veroorzaakt door de invoering van de Tweede Fase, waardoor de docenten gewoonweg niet meer tijd hebben om de leerlingen les te geven. Voor de tweede fase kregen leerlingen in de bovenbouw per week vier uur Nederlandse les.
De invoering van de tweede fase zorgde ervoor dat leerlingen meer zelf moesten doen, en minder contact uren kregen. Ook de Nederlandse les werd minder en de leerlingen krijgen nu maar twee uur per week Nederlands.
Ik ben van mening dat je voor vakken als Wiskunde of Natuurkunde prima zelf kunt werken. Het blijven logische vakken. Maar een vak als Nederlands vereist vooral oefening en herhaling om de stof te leren. Maar in hun vrije tijd zal het gros van de leerlingen echt niet bezig zijn met eindeloze oefeningen Nederlands.
Willen we het Nederlands weer op niveau krijgen dan zullen we prioriteiten moeten stellen, het vak Nederlands moet op die lijst een hoge positie krijgen wat mij betreft.
Als de leerlingen vier uur per week leskrijgen zal een (verpliche) Summerschool niet nodig zijn. En je kunt je afvragen of leerlingen in twee à drie weken zoveel kunnen leren.
{05.02.08 om 9:06}
Nouja, ik moet zeggen dat na de cursus CAD vrijwel iedereen weer de regels op een rijtje had en als een cursus dat kan doen, dan zal dat ook wel lukken met een zomercursus.
Maar je weet ook wel dat Nederland en de Nederlandse regering niet echt goed zijn in de langere termijn plannen. We kunnen het niveau van Nederlands niet binnen een jaar op een respectabele hoogte krijgen. Ik denk echt dat we zelf wat kortere termijnplannen moeten bedenken.
Iedereen erkent het probleem met de Nederlandse taal.. dat weten we namelijk al een aantal jaren. En ik heb nog geen verandering daarin gezien of een ander concreet plan.
{07.02.08 om 10:18}
Inderdaad, dus laten we daarin dan ook zelf initiatief nemen? Ik ben ook benieuwd wat docenten hier van vinden, wat is volgens het probleem en een gepaste praktische oplossing?
{07.02.08 om 11:29}
Punt is wel dat iedereen nu (redelijk) op een lijn zit, maar dat zou alleen betrekking moeten hebben op de academische vaardigheden en niet op de algemene kennis van spelling en grammatica.
Aangezien Summerschool of een verandering in de tweede fase er op korte termijn niet in zitten, lijkt een verplichte cursus Spelling en Grammatica inderdaad de meest praktische, op korte termijn uitvoerbare, oplossing. Aangezien de studenten niet heel erg veel contacturen hebben in de eerste periode, kunnen daar best een paar uurtjes bij. Hoe het met de kosten en de uitvoering zit zal enig denkwerk kosten. Misschien moeten we binnenkort rond de tafel gaan zitten om hierover te praten met geïnteresseerden.
Daarnaast zou ik inderdaad de mening van docenten en (meer) studenten horen hierover.
{07.02.08 om 12:52}
Lange tijd zijn universitaire dcoenten ervan uit gegaan dat spelling en grammatica dingen zijn die het VWO doet. Academisch schrijven veronderstelt die kennis aanwezig, en gaat daar op verder. Maar dat wordt dus steeds moeilijker vol te houden, zo blijkt ook uit CAD.
Bij de VU nemen ze tegenwoordig een taaltoets af bij 1e jaars, wie dat niet haalt moet op een speciale bijspijkercursus. Ik vind dat nog zo gek niet. Universitaire docenten kunnen dan weer academisch hun vak geven, zonder VWO-leraar te hoeven spelen. Zo lang het VWO nog steeds rommelt met ophokuren en vage studiehuizen zal toch iemand het taalonderwijs voor zijn rekening moeten nemen.
dag
Marianne
{07.02.08 om 14:52}
Dit lijkt mij inderdaad een erg goede, relatief eenvoudige, oplossing op tijdelijke basis (totdat het voortgezet onderwijs weer op pijl is). Op deze manier hoeft niet iedereen (zoals bij ICT) een (bijspijker)cursus te krijgen, wat weer zal schelen in de kosten.
{07.02.08 om 18:44}
Maar is met een taaltoets het probleem uit de wereld?
Het lijkt (……….door de komst van MSN, e-mail, de tekstverwerker, gamerstaal, breezertaal, multicultureel Nederland, de Tweede Fase, SMS………) wel alsof taalkennis niet de bottleneck is. Ik denk dat veel studenten wel goed kúnnen schrijven, maar het gewoon niet dóen!
Studenten gaan hun paper niet driedubbel op fouten checken, als d/t-fouten niet meedogenloos worden afgestraft. Misschien deden ze dit vroeger wel, maar de cultuur van tegenwoordig is nu eenmaal anders. Iedere docent zou hier zijn toetsingscriteria op moeten aanpassen. Niet door het niveau te verlagen, maar door studenten keihard te confronteren met hun eigen wanprestaties.
Bij de filosofiecursus ‘Liever de Gifbeker’ gaf de leermeester ieder wekelijks ingeleverd betoog eerst een taalbeoordeling, om vervolgens pas inhoudelijke kritiek te geven. Het was geen toeval dat er elke week minder taalfouten werden gemaakt.
Bij Inleiding Mediavergelijking van Rick Dolphijn moest ieder betoog dit jaar exact 300 woorden bevatten. Gevolg: het grootste deel van de betogen was voorzien van een goede structuur.
Mijn advies aan docenten: probeer eerst eens zelf een bijdrage te leveren aan een oplossing, voordat met de vinger gewezen wordt naar studenten, overheid en/of populaire cultuur. Inspireer studenten door zelf vlekkeloos te schrijven en draag bij aan het taalniveau van studenten met positieve kritiek en creatieve (taal)toetsen. The medium (taal) is the message!
{07.02.08 om 20:13}
Tom, droppie, beetje Marshall Mcluhan citeren! Maar goed, hoewel de belangrijkste punten wel genoemd zijn in de bovenstaande reacties, toch nog even mijn mening.
Ik ben het er inderdaad mee eens dat de problemen die studenten hebben met het foudtloos(!) schrijven van een paper ligt op de middelbare school. Ik denk niet dat het niveau dat van je verwacht wordt(op het gebied van schrijven) extreem veel hoger is geworden, maar juist enorm gekelderd is op de middelbare school. En blijkbaar is het slagen voor het eindexamen minder waard geworden. Daarom ook moet op de langere termijn juist daar de oplossing gevonden worden.
In de tussentijd zal er een oplossing gevonden moeten worden op onze universiteit. Een taaltoets voor aankomende studenten in combinatie met een bijspijkercursus lijkt me daar een goede oplossing voor, hoewel het natuurlijk maar altijd de vraag is of daar geld voor is.
Daarnaast ben ik van mening dat docenten de reeds studerende studenten kunnen stimuleren om minder fouten te maken. Dit kan, zoals Tom noemde, door de manier van Inleiding Mediavergelijking of het beoordelen van taal en spelling voordat er een daadwerkelijk oordeel komt over de inhoud. Dit principe is al een beetje aanwezig. Bij de eerstejaarsvakken wordt, geloof ik, gezegd dat bij 3 taal- of spellingsfouten het werkstuk retour wordt gezonden. Dit wordt overigens niet consequent toegepast.
{07.02.08 om 21:39}
Mm, lijkt me typisch een voorbeeld van een ontoetsbare hypothese…
Daar ligt precies het probleem: veel studenten gaan pas iets doen (iets controleren, zorgvuldig werken, iets opzoeken etc) als er een politieagent voor de ‘klas’ staat, die ze daar expliciet toe dwingt. ‘Klas’ heet het tegenwoordig en ‘school’ – het is hier potdorie een universiteit, ja! Het is al erg genoeg met al die opdrachten die tot in de details moeten worden voorgekauwd, getoetst en gecalculeerd, gek word je ervan, en het creëert steeds meer passieve, calculerende, afwachtende studenten. Alles wat je niet drie keer van te voren zegt valt onder de categorie ‘hoeven we niet te kennen, hebben we niet gehad’.
Dat komt per definitie neer op niveauverlaging, elke seconde die je als docent besteedt aan spelling en taalpolitieagent spelen gaat af van de tijd die je kunt besteden aan inhoud en diepgang. Ik werk hier als docent om het beste in mensen naar boven te halen, om slimme zelfstandig denkende mensen op te leiden, niet om de beginselen van correcte taalbeheersing over te brengen, laat staan om taalpolitieagent te spelen. Ik wil werken aan argumentatieve schrijfvaardigheden, niet aan formele. De tijd die het kost om elk paper met meer dan 3 spelfouten terug te sturen naar de student, en dan later de gecorrigeerde versie na te kijken, kan ik wel beter gebruiken.
Precies, maar dat medium bestaat uit zo veel meer dan spelling en grammatica, dat het gewoon verspilling van belastinggeld is als de universiteit op dat niveau moet gaan toetsen.
PS: voor al mijn berichten geldt: dit mijn persoonlijke mening, niet die van de OC.
{07.02.08 om 21:53}
Daar ben ik het zeker mee eens, STIMULEREN. Maar naar mijn idee wil dat niet zeggen dat de verantwoordelijkheid bij de docenten ligt, wat ik bij Tom proef.
In eerste instantie ligt de verantwoordelijkheid voor taalbeheersing natuurlijk bij de (leraren aan) middelbare scholen. Maar zodra duidelijk wordt dat het niveau onvoldoende is, is het te laat voor de middelbare scholen en zouden het de studenten moeten zijn die initiatief nemen. Ik vind dat je je er gemakkelijk van af maakt als student, wanneer je met je vinger naar docenten wijst alsof het aan hen ligt!
Inderdaad vind ik ook dat Tom goede suggesties geeft.
Misschien heeft de hele attitude van veel studenten ten aanzien van taal ook wel een iets diepere betekenis? Ik kan me zo voorstellen dat veel studenten niet echt ‘wetenschappelijke ambities’ hebben, maar gewoon hun vakken voldoende af willen sluiten. Dan hebben ze na een paar jaar een papiertje en kunnen ze gaan werken. Als dat je instelling is, is het inderdaad niet zo raar als je ‘lage’ eisen aan jezelf stelt. Dan is het ook makkelijk om tegen jezelf te zeggen: de laatste check van mijn paper op spelfouten doe ik wel niet, dat kost teveel tijd en inhoudelijk zal het toch voldoende zijn.
Soms mis ik bij medestudenten dan ook een beetje trots op je eigen werk. Gemakzucht is een goed excuus om minder tijd aan studie te besteden en meer aan ‘Sociaal Ontwikkelings Gedrag’, a.k.a. SOG, a.k.a. ‘Studie Ontwijkend Gedrag’. Maar gemakzucht is toch geen excuus om na te laten jezelf uit te dagen en ‘wetenschappelijk’ verder te ontwikkelen?
En het moet voor docenten toch ook heel frustrerend zijn als studenten zichzelf en jouw vak zó onderschatten?
Maar goed, ik dwaal een beetje af. Wat ik nog wil zeggen is een reactie op wat Tom beschrijft. Tom verwijst naar de verschillende stijlen van taal bij verschillende communicatievormen (zoals MSN en e-mail). Prima dat er verschillende stijlen zijn, maar het lijkt me dat je dit pas echt op waarde kan schatten als je ook weet wat de norm is, namelijk ABN. Als je de norm beheerst, zijn afwijkingen een soort van ‘dichterlijke vrijheid’ en ‘creatief’. Als je de norm niet beheerst, dan zijn afwijkingen teken van slordigheid, nalatigheid en desinteresse.
Overigens moet ik bekennen dat ik zelf ook slecht ben in taal, vooral in d/t. Vooral omdat ik dan slordig ben en niet de tijd neem om iets rustig en bewust na te lezen. Maar ik weet dat werk wordt afgerekend op dit soort fouten, dat vind ik heel terecht en dat doe ik zelf ook. Daarom zorg je dat je ze verbeterd, taalfouten zijn namelijk ook een indicatie van onzorgvuldigheid. Als een auteur niet met zorg schrijft, zowel qua vorm als qua inhoud, waarom zou je dan als lezer serieus naar een tekst kijken?
{07.02.08 om 22:32}
Ik denk dat dat klopt, An. Het is in feite een HBO-opvatting van de universiteit.
Soms denk ik wel eens: eigenlijk zouden we 3 sporen moeten hebben aan de universiteit, met gedifferentieerde diploma’s:
1. een HBO-achtig spoor, toepassings- en vaardigheidsgericht (beroepsperspectief voor CIW zeg maar de PR-campagnevoerders en de conceptuele site bouwers),
2. een academisch spoor, dwz reflectief en analytisch gericht (beroepsperspectief: degenen die bepalen en bedenken welke campganes en sites er komen) en
3. een onderzoekspoor, voor diegenen die echt in de wetenschap zelf verder willen (degenen die onderzoeken onder welke voorwaarde een campagne of een site werkt).
De universiteit wil primair spoor 2 en 3 doen (op studies als rechten en medicijnen na) maar veel CIW-studenten willen (en ik denk ook: kunnen) vooral spoor 1 (zonder nu direct een praktische HBO-opleiding te willen/kunnen).
Als er zo’n differentiatie zou zijn, zou het qua toetsing, houding en verwachtingen van docenten en studenten al een stuk overzichtelijker worden.
Ja, ik mis ook vaak trots. Wie het leuk vind om dingen te lezen, extra te lezen, wordt al gauw gezien als ‘nerd’, saaie studiebol. Ik weet niet of het gemakzucht is, dat is te negatief denk ik. De grootschaligheid van de universiteit nodigt ook niet uit tot academische trots die samen kan gaan met echt Sociaal Ontwikkelingsgedrag (dwz Bildung die niet bestaat uit studieontwijkend gedrag, maar uit studieontvankelijk gedrag).
{07.02.08 om 23:16}
Ik denk dat je hier twee dingen door elkaar haalt. Gemakzucht en trots zijn twee verschillende dingen. Maar ze sterken elkaar aan.
In Nederland is het een taboe om trots te zijn op je eigen werk. Je moet altijd ‘bescheiden’ zijn als iemand je een compliment geeft.
Valse bescheidenheid noem ik dat. Als je een goede paper geschreven hebt mag je daar trots op zijn vind ik. Maar omdat het trotse gevoel wordt tegengehouden worden de mensen (nu studenten) gemakzuchtiger, onder het mom van: het loont toch niet.
Daarnaast zijn hoge cijfers in Nederland niet per definitie nodig voor een goede baan. Dit samen met de ‘valse bescheidenheid’ leid in mijn ogen tot gemakzucht en uiteindelijk de zesjes-cultuur.
Je hebt wat mij betreft helemaal gelijk. Het feit dat ik Frans spreek wil niet zeggen dat ik in eens Franse woorden ga gebruiken als ik bij de Nederlandse bakker sta. Hetzelfde geldt voor het schrijvenvan een paper. Op het moment dat je een paper schrijft gelden er andere regels en eisen.
Dat studenten de taalkundige norm niet beheersen is een groot probleem. Ik denk dat, naast het feit dat er aan de scholieren blijkbaar te lage eisen gesteld worden, een aantal leraren niet over de kennis beschikt om op niveau les te geven. Zo had ik ooit een docent die het had over ‘wij wouden’ en een docent die ‘als’ en ‘dan’ niet uit elkaar kon halen.
Ik vraag mij af hoe zo iemand in het onderwijs komt, maar nog meer: Wat doet zo iemand bij Nederlands?
Zolang de exameneisen bij het voortgezet onderwijs niet hoger komen te liggen zal een (groot?) aantal (eerstjaars) studenten een taalachterstand hebben.
De vraag blijft of er actie ondernomen moet worden in de vorm van bijvoorbeeld Summerschool, een taalcursus, een taaltest of een andere vorm van bijscholing?
{09.02.08 om 1:54}
Kijk, het Ublad doet ook mee.
Waar komt de zesjescultuur of beter de afvinkcultuur vandaan?
{09.02.08 om 11:33}
Herkenbaar filmpje, en leuk dat André Klukhuhn alweer voor de tweede keer in deze discussie aan de orde komt!
Die ‘leermeester’ was Klukhuhn. Blijkbaar paste het wel in zijn schema om op spel- en taalfouten te kunnen letten, al begrijp ik dat dit voor grotere, ingewikkelde papers niet altijd geldt. Wel kan ik mij voorstellen dat zijn plan van aanpak zó inspirerend was dat inhoudelijke feedback op het werk van studenten niet meer zo hard nodig was. Studenten beoordeelden elkaars werk ook en de goede sfeer leidde tot hoge participatie.
Dit kun je ook omdraaien trouwens. Studenten zouden elkaars werk op taal kunnen checken, waar zowel de nakijker als het slachtoffer van leert. Inhoudelijke feedback tussen studenten lijkt nooit echt goed uit de verf te komen, dus waarom niet de aandacht verleggen naar de taal/vorm? De docent kan zich vervolgens op de inhoud richten.
{09.02.08 om 15:30}
Vind ik inderdaad een heel goed idee. Volgens mij ben je dan als student ook meer betrokken en het is voor jezelf ook heel leerzaam: daardoor leer je kritisch te lezen en naar zowel andermans als je eigen werk te kijken.
Studenten kunnen elkaar zo motiveren en samen tot een beter product komen. Sowieso wordt het dan ook al vanzelfsprekend dat je opbouwend met ‘peers’ om gaat. Doen!
Goed filmje inderdaad van Ublad.
{10.02.08 om 10:18}
Ik vraag me af of dit idee wel aanslaat. Volgens mij willen veel studenten hun werk liever voor henzelf houden. Ik denk dat ze liever hebben dat alleen de docent het ziet, omdat veel van hen ‘bang’ is om door een bekende afgekraakt te worden of iets dergelijks. Hier is de afstand die de docent heeft tot de student een veilige, zodat men zich niet persoonlijk aangesproken hoeft te voelen op het moment dat er commentaar komt.
Maar het lijkt me zeker het proberen waard!
Mooi Ublad filmpje ook.
{10.02.08 om 23:58}
Studenten moeten meer durven! Natuurlijk is het vervelend als je een paar keer op je bek gaat omdat je foudt met dt schrijft en je medestudent lacht je erom uit. Maar uiteindelijk, “in the long run” zou iedereen er beter van moeten worden omdat je je eigen kennis deelt en juist weer leert van de kennis van anderen. Twee weten tenslotte meer dan één. Dat de docent de enige is die het paper te zien krijgt is juist ontzettend jammer, omdat je dan maar van 1 persoon feedback krijgt.
{11.02.08 om 11:36}
Dit herken ik ook wel bij mezelf. Maar ik ben het met Steven eens dat dit geen goede situatie is. Elkaars opdrachten lezen en verbeteren is een goede manier om jezelf te oefenen in kritisch lezen. Daarnaast kan het ook heel stimulerend zijn om je eigen teksten bewuster te schrijven, te herlezen en dus te verbeteren.
Ik vind dat het er ook niet alleen om gaat beter te schrijven, maar het gaat er ook om dat je je een wetenschappelijke attitude eigen maakt.
{11.02.08 om 15:48}
Opdrachten liever voor jezelf willen houden herken ik ook, maar er is nog een ander best wel belangrijk punt. Hoe weet je zeker dat studenten die jouw opdracht nakijken dat ook echt goed doen en je goed commentaar geven? Ik heb wel vaker gemerkt dat de ene student veel meer moeite doet dan de ander. Onder studenten zou daardoor ook het gevoel kunnen ontstaan van ”waarom zou ik mijn best doen, als ik er toch bijna niks voor terug krijg?”
{11.02.08 om 16:00}
Dan is het toch juist stimulerend om elkaars werk te lezen? Zou dat voor studenten niet een extra motivatie zijn om goed werk te leveren? Zelfs als jij tevreden met een 6, maar je medestudent gaat voor een 9, waarom zou je dan niet proberen hem/haar daarbij te helpen? Is dat dan toch de luiheid van studenten?
{11.02.08 om 18:06}
luiheid en desinteresse… Heb het hier al meegemaakt in het eerste (en deels tweede) blok en op mijn vorige opleiding was dat precies hetzelfde. Zolang je zelf maar een voldoende staat kan het studenten weinig schelen wat de rest haalt.
Maarja, wie weet gaat het bij heel veel mensen wel goed. Ik hou niet van generaliseren, maar dit is wel mijn ervaring.
{11.02.08 om 20:25}
Luiheid en desinteresse is iets dat over het algemeen alleen bij bierspelletjes wordt afgestraft.
Deze discussie is in Nederland al lang aan de gang: hoe komen we van de zesjescultuur af.
Een goede vriend studeert nu in LA voor een half jaar, en los van studeren zijn de studenten daar ook erg bezig met netwerken. Er is namelijk geen sociaal vangnet als je na je studie geen baan hebt.
Misschien ligt het niet zozeer aan de studenten of docenten, maar aan de hele leerweg die in Nederland gelopen moet worden door de student.
Als scholier hoef je namelijk geen hoge cijfers te halen om ‘een goede’ universiteit in te mogen. Slechts voor een select aantal studies zijn cijfers een pré (geneeskunde, e.d.)
De zesjescultuur, luiheid en desinteresse zit blijbaar overal in, en niet alleen in het behalen van cijfers.
{13.02.08 om 12:39}
De verantwoordelijkheid voor onze taal ligt m.i. in de hele maatschappij. Iedereen durft te schrijven en de lezer neemt genoegen met de inhoud.
Al dertig jaar geleden las ik een schoolrapport dat wemelde van de taalfouten; die juf had wel een diploma gehaald aan de PABO.
Dit even om de ernst aan te geven van jullie onderwerp van gesprek.
Om even bij het onderwijs te blijven: elke lesgever in Nederland behoort onze taal zo te beheersen dat hij/zij deze zorgvuldig, eenduidig en foutloos kan gebruiken; een utopie wellicht.
Alle commentaren heb ik inmiddels gelezen en ik ben heel blij dat er zoveel ideeën zijn.
Een m.i. goede en haalbare eerst stap is om studenten verslag te laten doen op de VWO’s.
Indien de boodschap goed wordt voorbereid zal elke middelbare school zijn oudleerlingen graag de gelegenheid geven om deze boodshap te komen presenteren. In de laatste schoolweken van het jaar, waarin veel lessen vervangen worden door vergaderen, is daar vast ruimte voor te maken. Het lijkt me prima om gecorrigeerd werk van die school te gebruiken om te illustreren waar het om gaat. Maar let wel; ook hier geldt dat niet iedereen zich wil laten corrigeren, daar moet je wel tegenop boksen. En als er voor de student iets tegenover moet komen te staan, denk ik niet aan cijfer of “voldaan”, maar aan een privilege; laat ze zelf bedenken wat dat kan zijn.
Schrijfcursussen in de zomerperioden lijken me bijzonder nuttig, zeker als ze ook toegankelijk zijn voor bijvoorbeeld de docenten (van alle vakken) van die scholen. Zo kunnen zij, naast de scholing, een beter idee krijgen van wat er verwacht wordt op de universiteiten.
Als laatste op merking:
· aanpakken op alle fronten; niets is zinloos
· geen revolutie in het middelbaar onderwijs, daarvan zijn er al teveel geweest.
· iedereen moet zich durven laten wijzen op hoe het beter kan; ga dat gevecht niet uit de weg.
Boeiende discussie die ik graag blijf volgen.
{14.02.08 om 11:46}
Ik zie je punt, maar voor zover dat een verklaring is moeten we verder kijken naar de oplossing. En wij kunnen inderdaad niet ‘de’ Nederlandse mentaliteit veranderen. Maar we kunnen wel proberen een positieve invloed te hebben op de situatie bij onze eigen opleiding en universiteit.
En aan een universiteit moet je een wetenschappelijk niveau en attitude eisen. Hoe waarborg je anders de kwaliteit van de opleidingen? En in het eerste jaar kan je dit wellicht nog niet vragen, maar moet je het wel stimuleren en ontwikkelen.
Ik vind het ook een goed idee van Ans dat eventuele schrijfcursussen toegankelijk moeten zijn voor leraren/leraressen, tegen betaling vind ik wel.
Overigens vind ik inderdaad niet dat wij campagne moeten voeren voor een nieuwe revolutie in het middelbaar onderwijs. Ik denk dat het be langrijker is als leraren zich betrokken voelen bij universitair onderwijs. Dan voel je je toch ook meer verantwoordelijk voor het werk dat je levert?
Het gaat me er niet per se om dat iedereen van VWO naar het WO moet (al is daar natuurlijk niets mis mee), maar iedereen van het VWO zou naar het WO moeten kunnen zonder enige achterstand. Zelfs als je ervoor kiest om HBO te doen, dan kan het toch geen kwaad als je weet wat er bij WO van je gevraagd zou worden?
En hoe zit dat nu eigenlijk met de eindexamens? Stellen middelbare scholen die op of doen universiteiten dat? Het lijkt mij dat er tenminste betrokkenheid zou moeten zijn van universiteiten. Als de middelbare scholen de voorwaarden opstellen waar zij zelf aan moeten voldoen, zogenaamd om toegang te krijgen tot WO, dan legt het middelbaar onderwijs zichzelf toch de verkeerde doelstelling op? Onderschat het middelbaar onderwijs zichzelf op deze manier?
{14.02.08 om 12:13}
Nou, ik kan me van mijn eigen centrale eindexamen Nederlands nog herinneren dat ik een tekst ”begrijpend” moest lezen en daar een goede samenvatting van moest maken, plus nog een aantal vragen beantwoorden over de inhoud van de tekst.
Het schoolexamen dat deel uitmaakte van het eindcijfer Nederlands bestond uit een mondeling literatuur en een verslagje over een filmpje……
Schrijfvaardigheid, spelling e.d. maakten hier in ieder geval geen deel van uit. De laatste keer dat ik daar een proefwerk of tentamen over moest maken was in de vierde klas.
Misschien dat hier ook een deel van het probleem zit.
{14.02.08 om 12:17}
De eindtermen van het basis en middelbaar onderwijs worden bepaald door de minister, die weer wordt bepaald door allerhande lobbies vanuit de politiek, universiteiten, scholen, scholieren, plus de nodige maatschappelijke trends.
Zie het vandaag gepresenteerde rapport van de commissie Dijsselbloem over wat er allemaal mis is gegaan in de afgelopen decennia van onderwijsvernieuwing/vernieling…
Back to basics is het idee: eindtermen door de minister, inhoud en didactiek door de scholen/leerkrachten.
{16.02.08 om 9:16}
We hebben nu een aantal problemen blootgelegd en er zijn veel ideeën. Tijd om iets te ondernemen.
Ik voel er wel iets voor om naar een aantal middelbare scholen te stappen. We (ik?) kunnen er binnenkort misschien een aantal benaderen om te zien hoe zij denken over onze ideeën. Ik vermoed dat mijn oud leraar Nederlands hier wel iets voor voelt. Hij zei altijd als we met opdrachten bezig waren: “Leuk hè taal.”
{16.02.08 om 9:25}
Ik denk eigenlijk dat het beter is om alle Opleidingcommissies van Letteren (Geesteswetenschappen) te benaderen om daarna samen één plan te trekken. Denk persoonlijk dat dat meer indruk maakt dan een drietal studenten :P.
Suggesties voor een plan de campagne?
{16.02.08 om 9:32}
Goed punt. Maar we moeten wel actie ondernemen.
Een goede Hollandse vergadering om een plan te maken misschien?
{16.02.08 om 9:36}
Misschien is dit een goed punt voor de volgende vergadering van de OC CIW. Deze staat op 5 maart in mijn agenda.
Marianne, wat is jouw mening hierover?
{16.02.08 om 16:17}
Eerlijk gezegd denk ik dat het zonde is om af te wachten tot alle OC’s samen zijn gekomen (volgens mij is dat pas nog geweest) of om eerst te overleggen met de OC CIW. Overleg is prima, zeker als het op korte termijn is, maar we kunnen toch best een eigen initiatief ontplooien? Ik denk dat ik liever ‘individueel’ en onafhankelijk van de UU actie onderneem, dan hopen dat ik een goedkeuring krijg van de OC, docenten, etc..
Is het een suggestie dat ‘we’ eerst ieder contact opnemen met onze eigen oude middelbare school en dan een keer ‘verslag doen’ bij en overleggen met de OC CIW? Wellicht hebben leraren ook nog goede suggesties die we dan gelijk mee kunnen nemen in deze bijeenkomst?
We zouden inderdaad een keer bij elkaar kunnen komen om te inventariseren wat de mogelijkheden zijn en wat we aan medewerking van middelbare scholen nodig hebben.
{16.02.08 om 20:09}
Ik vind Ans idee beter: niet wachten op de OC’s. Het lijkt me ook geen taak voor de OC om middelbare scholen te bezoeken, en ik denk eigenlijk dat ook andere OC’s er zo over denken, maar je kunt het natuurlijk altijd inbrengen. En intussen doen wat je zelf denkt dat goed is om te doen.
{17.02.08 om 10:48}
Niet geschoten is altijd mis.
Okay, An, misschien dat we dan maar even een soort actielijstje moeten maken met de stappen die we gaan ondernemen. Ik vind een eigen initiatief prima, maar denk wel dat het verstandig is om in ieder geval samen een lijn te trekken, zodat we precies weten waar we mee bezig zijn en het niet uitloopt op een ”goed concept, slechte uitwerking”.
{20.02.08 om 10:30}
Wat mij betreft ligt de gehele verantwoordelijkheid voor deze zaken bij de basis- en middelbare scholen. Het is toch absurd te noemen dat je de Nederlandse taal niet zou beheersen op het moment dat je naar HBO of de universiteit gaat? Dan hoor je er gewoon niet thuis.
Hoe los je dit op? Niet door de HBO of universiteit op te zadelen met bijspijkercursussen of dergelijke gekke dingen. Ook minimaal een 6 (of was het zelfs 7?) op je eindexamen Nederlands moeten halen heeft geen nut, want dat examen gaat om begrijpend lezen en samenvatten, spelling komt daarin niet aan bod. Als spelling werkelijk zo’n lastig concept is, dan moet men mijns inziens het vak Nederlands op de middelbare school opsplitsen in spelling enerzijds, en tekstbegrip/samenvatten anderzijds. Zo kan men spelling een CSE-vak maken, en daarvoor dan een minimum cijfer eisen. CSE-vak overdreven? Maar het is dan ook overdreven slecht gesteld met de spelling, dus ik zeg van niet.
P.S.: Wegens tijdgebrek nog niet alle overige reacties gelezen, ga ik echter zeker doen :)
{20.02.08 om 17:12}
Dat vind ik ook wel een goed idee. Maar kan me voorstellen dat het een hoop gedoe is om dat te realiseren.
{22.02.08 om 17:16}
Er is donderdag een opzet gemaakt om de hierboven beschreven plannen uit te voeren.
Binnenkort maken we meer bekend.
Reageer hier