CIW: Het ondergeschoven kindje?
Ze zijn jong. Zo jong dat ik soms ouder ben dan zij. Soms zijn het zelfs persoonlijke vrienden van me. Ik ben er blijven eten, ging er mee stappen. Ik heb het over de docenten van de studie Communicatie- en informatiewetenschappen.
Ik vraag me af of het niet anders kan; of het niet anders zou moeten. Ik wil niet na hoeven denken over mijn docenten en waarom ze me een bepaald cijfer geven. Juist bij deze vakgroep lijkt het me belangrijk om nepotisme uit te sluiten. Oplossingen lijken er legio.
“Vind je mij knapper of ben ik leuker?”
“Nou ik weet het niet. Ik val niet zo op mannen.”
“Dan kun je toch nog wel zeggen wie meer aantrekkelijk is?”
“Ja, maar wat is het nut daarvan? Word je er blij van als ik je veren in je kont steek?”
Het was een gesprek dat ik voerde met een van de mentoren op het kamp waar ik aan deelnam als bijna eerstejaars CIW. We dronken bier die avond; we dronken veel bier. Het was een leuk kamp met waarschijnlijk wel meer van dit soort dronkenman-gesprekken. Ik kan ze me door de alcohol niet meer allemaal voor de geest halen; gezellig was het in ieder geval wel.
Een paar dagen later heb ik er al weer wat colleges op zitten als ik op mijn rooster zie dat ik naar een computercursus moet. Als ik de klas binnenkom met mijn nieuw hervonden vrienden, schrik ik in eerste instantie een beetje. Daar zit de jongen met wie ik een paar dagen ervoor nog sprak over wie er knapper was, hij of die andere jongen. Ik schrik niet van het feit dat hij in het lokaal aanwezig is, maar wel op welke plek hij zit: hij is mijn docent voor de komende tien weken.
Het blijken tien gezellige weken. In die tijd eet ik een paar keer bij hem thuis en blijf bij hem slapen nadat we met anderen in de stad zijn blijven hangen na de colleges. Als het tentamen eraan komt, maak ik me nergens druk om. Ik ben redelijk bedreven met computers en het zal wel loslopen. Uiteindelijk blijkt het toch best moeilijk. Al heb ik opgelet, er zijn onderdelen die me niet zo goed liggen; waar ik niet heel veel mee heb. Tot ik het punt onder ogen krijg ben ik zelfs een beetje bevreesd voor een voldoende, maar het blijkt nergens voor nodig: ik heb een 8,5 gehaald. Het zal toch niet zo zijn dat híj mijn punt heeft opgekrikt?
Nepotisme?
Of dit zo is geweest weet ik niet. Ik neem aan van niet omdat degene over wie ik spreek bekend staat als een keurige kerel die zoiets niet snel zou doen. Aan de andere kant heb ik wel bij hem geslapen (niet mét hem geslapen) en hebben we ettelijke malen samen gegeten. Als ik hem erop aanspreek zegt hij van niks te weten. Ik zou mijn tentamen gewoon goed gemaakt hebben. Hoe het ook zij, ik wil mezelf zulke vragen helemaal niet hoeven stellen. Ik wil geen onderwerp zijn van mogelijk nepotisme. Dit is de universiteit, en juist hier moet zulke zaken niet mogelijk zijn.
Een jaar later hoor ik dat er vrienden van me zijn, die het vak over moeten doen. Zij hebben het destijds niet gehaald en zullen wederom in de bankjes plaats moeten nemen. Na de eerste les blijken bepaalde zaken zich herhaald te hebben. Ook zij krijgen les van iemand die ze kennen uit hun persoonlijke kring. Lacherig wordt er gepocht dat zij het vak nu wel zullen halen.. en zo geschiedde. Nepotisme? Ze weten het niet; willen het niet weten.
Kan het nog erger?
De studie sleept zich voort. Ik haal wat vakken al valt het ietwat tegen hoeveel ik er haal. Als ik in jaar vier ben aanbeland, zijn sommige vrienden van me reeds klaar met de bachelor. Ik nog niet, dus ik ga weer netjes naar college. Als ik voor een bepaald vak het werkcollege binnenloop, schrik ik weer. Ditmaal krijg ik les van iemand met wie ik niet op goede voet sta. Ze komt uit mijn jaar en is nota bene jonger dan ik. Oh god, denk ik, krijg ik van haar de komende tien weken les?
Ik geef toe, ze kan goed les geven en is erg professioneel. Toch krijg ik weer het gevoel dat ik in het eerste jaar had. Hoe kan het zijn dat ik van een dergelijk iemand les krijg. Iemand die geen studie heeft gevolgd om les te geven. Iemand die de stof misschien wel kent, maar zelf nooit echt onderzoek heeft gedaan in de richting waarin ze les geeft. Iemand die me dus ook niet echt kan inspireren. Het meest belachelijke, en ik kwam er pas later achter, is dat ze ook les gaf aan een jongen met wie ze ooit nog eens het bed gedeeld heeft. Ja binnen SV Contact wordt veel geroddeld, en iedereen weer zowat alles van elkaar, maar soms is het beter als je zulke dingen niet weet (zo blijkt).
Geen incidenten
De zaken die ik hierboven aankaart blijken geen incidenten. In mijn jaar als bestuurslid bij SV Contact kom ik meer van dit soort vreemde zaken tegen. Ik erger me dan ook elke keer als ik weer een zaak onder ogen krijg. Hoe is het toch mogelijk bedenk ik me steeds.
Zo is er de zaak van een oud bestuurslid van de vereniging die me vraagt of ik iets afweet van een verboden samenwerking tussen twee bekenden van me. Of ik toevallig weet of zij het samen gemaakt hebben, want volgens haar lijken de essays wel erg op elkaar. Ja ik wist er meer van, maar ga ik dit vertellen aan haar? Nou nee, ik wil mijn vrienden niet voor het hoofd stoten, al zijn ze fout dat ze me onbewust voor dit blok zetten. Het zou saai worden als ik nog meer voorbeelden opnoem, maar geloof me, ze zijn er.
Waarom?
Waarom gebeurt het eigenlijk? Waarom krijgen we les van zeer jeugdige mensen. Waarom moet ik me vaak afvragen of er op sommige momenten sprake was van vriendjespolitiek? Ik wil gewoon les krijgen zonder me zelf deze dingen te moeten afvragen. Natuurlijk, it’s all in my own mind, maar als ik de mensen waarom het gaat aanspreek op deze zaken, moeten de meeste ook aangeven het vaak moeilijk te vinden.
Waarom gebeurt het eigenlijk? Is er niet genoeg geld op de universiteit? Kunnen er niet genoeg docenten gevonden worden die wel hun papieren hebben? Is het een oplossing als ik meer collegegeld betaal? Ik betaal toch al genoeg? Waarom, waarom, waarom? Het stoort me dermate dat ik me de vraag van het waarom vaker dan één keer gesteld heb.
Meer mogelijk
Ik ben mij er van bewust dat, als er geen studenten gevraagd worden om zo nu en dan eens les te geven, de nieuwe aanwas docenten op zal drogen, maar toch is er meer mogelijk. Ik denk aan uitwisselingsprojecten, grotere geldelijke injecties, een betere verdeling van gelden, enzovoorts.
Als ik het over uitwisselingsprojecten heb, dan kan gedacht worden aan bijvoorbeeld het volgende. Zoals iedereen weet is er in Amsterdam ook een studie CIW. Ook daar zullen er studenten zijn die graag verder willen in het universitaire leven als onderzoeker dan wel als junior docent. Waarom laten we deze mensen niet in Utrecht les geven bij CIW? Dit werkt dan ook vice versa. Studenten uit Utrecht gaan in Amsterdam les geven en doen op deze manier toch ervaring op. Natuurlijk vang je met deze oplossing niet alle problemen op, maar de nepotisme-gedachte is in ieder geval uit de lucht. Tja, ik stel maar wat voor.
Ook financieel lijkt me meer mogelijk. Ik weet dat er ontzettend en ontzettend veel geknoeid wordt met geld dat de universiteit in huis heeft. Studenten inzetten à 8 euro per uur om enquetes af te nemen bij mede-studenten lijkt me een onnodige kostenpost. Een docent kan deze documenten ook even uitdelen en retourneren aan het bureau communicatie. Ik heb voor de lol eens berekend destijds dat de universiteit met deze flauwe grap ruim 1500 euro over de balk heeft gesmeten. Natuurlijk is het niet veel, maar alle beetjes samen, maken een grote som. Als er beter met geld omgegaan wordt, kunnen er betere docenten ingezet worden. Docenten die wel inspireren, die wel een degelijke opleiding genoten hebben.
De spiraal doorbreken
Ik zou willen pleiten voor het doorbreken van deze, wat mij betreft negatieve spiraal. CIW hoeft geen afvoerputje te zijn waar studenten ingezet worden als docenten. Waar werkgroepen geleid worden door mensen waarbij het mogelijk is dat je er de nacht ervoor nog mee in bed lag.
CIW is nog jong. Het is niet de meest aansprekende studie binnen de universiteit. Er echt mee te koop lopen in het buitenland hoeft niet want dat zal niet heel veel opleveren. Toch wil ik trotser kunnen zijn op de studie. Niet dat ik niet trots ben, er gebeuren ook goede dingen, maar het kan beter. Laten we er samen de schouders onder zetten. CIW, ik houd je in de gaten.
Oh en anoniem.. jij was knapper!
17 comments
{12.05.08 om 15:08}
Waarom?
Is inderdaad een geldkwestie, neem ik aan. Bijvoorbeeld in het geval van Nieuwe Media, waarbij het in werkgroepen een experiment was waarvoor subsidie moest worden verworven bij de faculteit. Een faculteit die het financieel gezien sowieso al loodzwaar heeft gehad de laatste 15 jaar.
Uitwisseling lijkt me een dubieus plan, gezien er wel ‘vergelijkbare’ studies zijn, maar niet dezelfde. Mijn eigen ervaring is letterlijk dat het hebben gevolgd van een vergelijkbare cursus het een stuk moeilijker maakt voor de SA dan het hebben gevolgd van die specifieke cursus.
Dan nepotisme en de uitwassen ervan. Een heldere en professionele houding is niet zo moeilijk. Zoek niet overal wat achter. Ik heb bij GTNM bijvoorbeeld het tentamen van mijn huisgenoot niet nagekeken, dat wordt dan geruild. Sterker nog: ik heb ook de tentamens van de studenten uit mijn werkgroepen niet nagekeken. Die worden ook geruild. Op die manier is er een prima vangnet, mits mensen zich netjes opstellen. Wat houdt jou tegen om het aan te geven bij een cursusleider als je om persoonlijke redenen er tegen op ziet door een bepaalde persoon te worden nagekeken? Bij ‘echte’ docenten heb je dan misschien pech, maar SA’s zijn toch een ander verhaal: er bestaat inderdaad de mogelijkheid dat je ok een persoonlijk relatie met iemand hebt.
Tenslotte over motivatie. Of een docent niet motiveert of wel ligt niet aan de opleiding. Daar zijn helaas genoeg pijnlijke voorbeelden van, maar ook prettige, met stdent-assistenten die juist omdat ze in dezelfde belevingswereld verkeren het vak interessant kunnen maken. Bovendien is het mijn mening dat de inspirerende kwaliteiten van een docent nooit doorslaggevend mogen zijn. Er is een invloed, dat zal ik niet ontkennen, maar motivatie moet bovenal uit jezelf komen.
Dat zal gelukkig geen probleem zijn. Je bent immers trots op je studie :) (en terecht)
{13.05.08 om 7:39}
Ergens kan ik me wel vinden in het verhaal van Robbie. Misschien niet zo extreem maar toch… een student-assistent is nog steeds geen student-docent en al helemaal geen dócent..
Ik begrijp wel dat het noodzakelijk is om SA’s in te zetten bij grote cursussen als Nieuwe Media, er zijn simpelweg geen docenten genoeg. Maar toch vind ik dat SA’s de docent moeten assisteren en niet geheel vervangen, zoals dat nu gebeurd.
Dit even afgezien van de kwaliteit van de SA’s, want die kan natuurlijk helemaal geweldig zijn ;)
{14.05.08 om 14:51}
Aan de ene kant vind ik dat je gelijk hebt Robbie, maar aan de andere kant weet ik uit ervaring dat dit niet ligt aan CIW.
Toen ik hier bijna een jaar geleden mijn eerste werkgroep had, was ik erover verbaasd dat er een docent voor mijn neus stond. In een heel jaar Bestuurskunde (op de Erasmus) had ik nog nóóit een docent gehad bij een werkgroep. Het waren altijd SA’s, meestal schakelstudenten. Zij studeerden misschien al langer, maar zaten soms zelf nog in hun eerste jaar! Dit was op een redelijk rijke faculteit. Ben er na vragen achter gekomen dat de docenten het zelf niet nodig vonden, niet genoeg beschikbaar waren, ga zo maar door. Ik denk dus dat het probleem wel iets groter is dan geld ervoor hebben, je moet er ook de mensen en de wil hebben.
{14.05.08 om 15:05}
{14.05.08 om 16:20}
Een docent is zoiezo in deze context een apart begrip. Een docent is immers in beginsel iemand die kennis overbrengt. Dat wij daar in Nederland specifieke opleidingseisen aan verbinden is een ander verhaal. Als de SA in staat is om kennis over een specifiek onderwerp aan mij over te dragen en daarnaast in staat is om capabel les te geven (wat overigens bij sommige echte docenten niet altijd buiten kijf staat), maak ik mij niet druk om een familiaire band met degene die in de klas zit. Ik heb, met mijn medestudenten Mondelinge Interactie, ook met Tom Koole een biertje in Hofman gedronken, dat maakt hem niet minder capabel (net zoals tafelvoetbal).
Een specifiek opgeleide docent is natuurlijk te prefereren, maar bij massacolleges als Nieuwe Media is dit simpelweg niet haalbaar. Ik vertrouw er verder op dat de SA’s gekozen zijn op hun integriteit, kennis en bekwaamheid in lesgeven, en niet zomaar op het feit dat ze een 8,5 voor hun paper haalden. Zolang er geen concrete voorbeelden van vriendjespolitiek naar voren komen heb ik geen reden hieraan te twijfelen.
{15.05.08 om 7:49}
Natuurlijk kun je met je docenten eens een biertje gaan drinken. Je bent samen bezig met het ontdekken van een bepaald paradigma en dan hoort socializering er ook bij. Toch denk ik het te ver gaat om SA in te zetten waarbij ik in bed lig na het stappen en waar ik mee eet. Ook een verhaal van iemand die het werk van zijn vriendin moest nakijken is aanwezig. Ook dit is buiten alle proporties als je het mij vraagt. Figuren die te bekend zijn binnen een studie moeten maar geen SA worden dan ofzo!
{15.05.08 om 13:03}
Een docent, ook een SA, behoort gewoon objectief te zijn. Als hij of zij dat niet kan, moet ze het werk door een andere SA na laten kijken.
{16.05.08 om 8:36}
Ik snap nog steeds niet goed waar het probleem van nepotisme, zoals robbie dat noemt, om de hoek komt kijken. Een van mijn beste vrienden is architect en heeft onlangs nog een extra MA stedebouwkunde gedaan (zo’n hele dure, door de baas betaald, je kent het wel). Omdat ik (na 10 jaar lesgeven) wel wat ervaring heb in het nakijken van scripties en het beoordelen ervan, heeft hij mij gevraagd om kritiek te leveren. Dat heb ik gedaan, en vrij fors. het argument liep op enkele punten goed spaak en dat mag niet. dan is het geen goede tekst. Dan krijg je geen voldoende voor je scriptie. Nu heb ik vroeger vaak genoeg met hem samen een iglo (=tent) gedeeld, en we hebben ook meer dan genoeg alcohol en zo tot ons genomen. Maar ik snap niet waarom mij dat belet om de tekst die hij produceert te beoordelen op dat wat er in die tekst gebeurt. want daar draait het om (en om een of andere reden snappen een heleboel studenten dat niet): ik beoordeel een tekst, niet een persoon. Als ik zeg “die tekst is slecht” betekent dat niet dat degene die het heeft geschreven slecht is. Heeft er in mijn beleving niks mee te maken. Ik kan ook prima een tekst van mijn vrouw lezen en daar kritiek op geven. En straks als mijn dochtertjes huiswerk krijgen, mag “werd” ook niet met dt geschreven worden.
{16.05.08 om 8:43}
@ Rick
Ik snap wat je bedoelt. Natuurlijk is het heel normaal om kritiek te kunnen en mogen geven op het werk van je vrienden enzo. Ik laat mijn huiswerk ook vaak even doorlezen door vrienden en vriendinnen. Het is echter anders als het om een punt gaat. Zij zouden me dan kunnen bevoordelen of benadelen. Ik moet dan maar hopen dat ze professioneel genoeg zijn om met een zo objectief mogelijk visier (want echte objectiviteit bestaat niet) kijken naar mijn werk. Denken dat elke SA zuiver objectief is, lijkt me nogal naïef. Enkel de paus is zo vroom als kleur van zijn habijt.
Het gaat denk ik om het verschil tussen iets laten nakijken door vrienden voor je iets inlevert (informele setting) en de formele setting van wanneer je het door een docent laat nakijken. Dan is er gewoon sprake van een docent-student relatie en die is gewoon echt anders. Zie het dus los van elkaar.
Wat ik met mijn schrijven, waarop gelukkig goed gereageerd wordt, heb willen bereiken is dat er goed nagedacht wordt over het inzetten van té publieke figuren als SA. Geen van hen is een docent en ze kunnen zaken ondersteunen maar zelf een werkcollege geven? I doubt it.
Tot slot wil ik nog toevoegen dat als ik mijn werk door een vriend na wil laten kijken ik dus niet naar de uni hoef maar dit gewoon ook thuis kan laten doen?
{16.05.08 om 8:47}
Zit trouwens nog even die column van jou door te lezen robbie, en misschien was er in dit specifieke geval wel gewoon heel erg veel te veel alcohol in het spel. Als je een zin uit kan spreken als “Ja, maar wat is het nu daarvan?” (letterlijk overgenomen antwoord van jou op een vraag naar wie er aantrekkelijker zou zijn) dan staat er volgens mij een goede schuimkraag op je bloed (m.a.w. dan stroomt er Kriek door je aderen). :-) Laten we maar gewoon als regel invoeren dat je als docent en student, gezamenlijk niet meer dan 40 bier mag drinken. Volgens mij is dan het probleem uit de (verschaalde) lucht.
{16.05.08 om 8:54}
Het gaat me niet om gezamenlijk bier mogen drinken. Het gaat me om het nepotisme. Er is een verschil tussen een docent en een SA die veel dichter bij me staat. Dat is een andere relatie. Een informeel-informeel relatie. Dat is zo.
Op het moment dat we gaan lopen praten over spelling/Nederlands, dan ben ik voorlopig nog niet klaar…
In je laatste reactie moet Robbie met een hoofdletter, ‘heel erg veel te veel’ is overdadig woordgebruik, voor dan (in dan staat er..) hoort een komma, voor gezamenlijk is geen komma nodig.
{16.05.08 om 9:04}
ja als reactie op wat je net zegt robbie, ik snap je verontrustheid wel. die moet je kenbaar maken via enquetes. zo kan je laten weten of iemand het goed of niet goed doet. wat irene stelt klopt wel. zeker bij grote studies is het ook ondoenlijk om overal universitair docenten voor in te zetten. ik heb ook les gegeven op de erasmus universiteit en weet van collega’s van bedrijfskunde dat daar ook alle wg’s door SA’s werden gegeven. Daar waren namelijk meer dan 1000 eerstejaars. Dat is voor een vak één HC per week en 40 werkgroepen. Hoe moet je die nu allemaal bemensen? Dan ben je je hele staf kwijt. Dus, dat deden ze daar en dat gebeurt in veel mindere mate hier, worden bij die eerstejaars vakken wel SA’s ingezet. Later wordt het veel persoonlijker. Heb net nog een college afgerond voor de master FTV voor 8 studenten. Een collega van mij had er 4. En dat zijn dan ook nog eens bijeenkomsten van 3 uur. Maar dan wordt het wel nepotistisch… dan ken je iedereen van haver tot gort…
{16.05.08 om 10:20}
… ik snap dat je een t bent vergeten en dat is niet zo erg. niet persoonlijk nemen als ik iets over je tekst zeg. ;-) het is trouwens een goede tekst anders was er niet zoveel op gereageerd. en het vergeten van de t was natuurlijk een mooi stylistisch element. die blijft lastig met een dubbele tong.
groeten
rick
{16.05.08 om 12:33}
Voordat we ons allemaal moeten laten testen op bloedgroep Grolsch: ik denk dat een bekende als docent of SA ook voordelen heeft. Wanneer een bekende voor de klas staat, ben je (onbewust) toch geneigd beter te luisteren en meer aandacht aan je werk te besteden dan wanneer het een of andere onbekende no-no is die je in je verdere schoolcarriére toch niet ziet. SA’s kom je ook tegen tijdens borrels en andere studieactiviteiten en indien je het goede contact (ervan uitgaande dat dit het geval is) wilt behouden, kun je het je niet veroorloven om je tijdens de college’s niet te gedragen. Dat kan je namelijk op een andere manier fataal worden, namelijk dat deze persoon je minder serieus neemt.
Hetzelfde gebeurt bij georganiseerd vervoer naar uitwedstrijden van voetbalclubs. Daarbij gaan iedere keer een bepaalde groep stewards mee die supporters persoonlijk leren kennen en ze daardoor eerder op bepaald gedrag kunnen aanspreken zonder dat het tot ondoordachte reacties leidt. Dezelfde persoon kom je namelijk bij een latere wedstrijd weer tegen en heb je misschien nodig om uit de handen van de politie te blijven wanneer het uit de hand loopt. Het is bewezen dat een persoonsgerichte aanpak helpt.
Rick heeft wat betreft de kleine (werk)groepen een goed punt. Als je dezelfde docent meerdere cursussen in kleine groepen tegenkomt, creëer je sneller een band dan wanneer je met 250 mensen in een collegezaal zit. Zijn argument wat betreft de architect gaat niet helemaal op, want dat is een vriendendienst waarbij hij aan de andere kant van de beoordeling staat. Hij is op dat moment kritisch om te voorkomen dat de jury het kan zijn. Wanneer hij zelf in de jury zou zitten, zou het pas echt een naar nepotisme riekende bedoening worden.
Wat ik echter hoop wanneer een bekende SA/docent mijn werk na zou moeten kijken, is dat hij/zij met meer aandacht mijn werk leest enkritischer is dan bij anderen. Daar heb je op de langere termijn namelijk meer aan. Als fouten die je op bepaalde punten maakt niet worden afgestraft of gecorrigeerd, ga je ze aanleren en kom je er niet meer vanaf. Iemand die echt het beste met je voor heeft, zorgt ervoor dat je zoveel mogelijk leert en je wetenswaardigheden aanreikt waar je verder mee komt. “Dat zou ik niet meer doen” helpt veel meer dan “Het is niet goed, maar ik gun het hem zo.”
Wanneer iemand mij een voldoende zou geven waardoor ik een cursus heb gehaald omdat ik een bekende ben maar daardoor niet bijgestuurd word waardoor ik in latere cursussen een achterstand heb, beschouw ik deze niet als een goede vriend(in). Ook niet als deze het niet op kan brengen om even objectief met mij om te gaan als ieder ander. Dat is een kwestie van goed fatsoen en als iemand dat niet op kan brengen, hoort deze niet op de universiteit thuis. Helaas zijn de budgetten niet dermate hoog om hier uitgebreid op te selecteren. Bovendien zou je studenten die het leuk vinden om als assistent te fungeren en daarmee ervaring op kunnen doen onrechtmatig deze kans ontnemen waarmee ze zichzelf kunnen ontwikkelen.
Wel heb ik een keer meegemaakt dat een docent door een student (geen bekende) werd omgepraat om van een 7.5 een 8 te maken zodat deze op koers bleef om cum laude af te studeren en zodoende geen nieuwe versie in te leveren. Dan ben je in mijn ogen nog veel zwakker dan wanneer je een bekende matst.
{16.05.08 om 18:10}
Robbie,
Ik snap niet wat je probleem nu is. Als je denkt dat je cijfer niet deugt wegens nepotisme of wat dan ook, dan dien je toch een klacht in? Maakt niet uit of dat cijfer is gegeven door een SA, een junior-docent of een senior-docent.
Je noemt in dit verband ook het volgende:
“Zo is er de zaak van een oud bestuurslid van de vereniging die me vraagt of ik iets afweet van een verboden samenwerking tussen twee bekenden van me. Of ik toevallig weet of zij het samen gemaakt hebben, want volgens haar lijken de essays wel erg op elkaar. Ja ik wist er meer van, maar ga ik dit vertellen aan haar? Nou nee, ik wil mijn vrienden niet voor het hoofd stoten, al zijn ze fout dat ze me onbewust voor dit blok zetten.”
Maar dat voorbeeld heeft helemaal niets te maken met jonge docent of SA als docent. Dat is gewoon een incorrecte manier van mogelijke fraude opsporen.
{19.05.08 om 21:25}
Een klacht indienen omdat je misschien onterecht een voldoende hebt gekregen? Die is nieuw. Lijkt me wel een heel strakke actie trouwens. “Wat ik heb ingeleverd is zo slecht dat ik weiger ervoor beloond te worden met een voldoende.” De ultieme kritiek op de eigen persoon en de opleiding die blijkbaar de eisen niet scherp genoeg heeft aangesteld. Ik ken alvast twee kandidaten die een dergelijke primeur zouden kunnen opeisen.
Maar even serieus. Marianne: kan de OpleidingsCommissie (OC) daadwerkelijk bij onkoosjere beslissingen en werkwijze van docenten helpen? Wat gebeurt er dan met zo’n klacht, langs welke instanties gaat het bijvoorbeeld? En hebben jullie al eerder dergelijke klachten behandeld (zonder in al teveel in detail te treden)? Ik heb nog steeds het idee dat weinig studenten daar de OC voor weten te vinden.
{23.07.08 om 0:52}
Ja zeker doet de OC wat met klachten. Daar is een helder protocol over, zie http://www2.hum.uu.nl/solis/ciw/documents/klachtenprotocol%20OC%20CIW.pdf
Reageer hier